Danas su Cveti: Praznik radosti, proleća i ulaska Hrista u Jerusalim

Cveti su pokretni hrišćanski praznik koji se obeležava u nedelju, dan nakon Lazareve subote i nedelju dana pre Uskrsa. Uspostavljen je još krajem IV veka u Jerusalimu, u znak sećanja na svečani ulazak Isusa Hrista u ovaj grad i poslednju nedelju njegovog života.

Prema jevanđeljima, Isus je tada ušao u Jerusalim, gde ga je narod dočekao sa velikom radošću, prostirući odežde i posipajući put cvećem i palminim granama. Ovaj događaj u hrišćanskoj tradiciji simbolizuje dolazak Mesije i najavljuje predstojeće događaje koji vode ka Uskrsu.

Praznik se obeležava širom hrišćanskog sveta, uz manje razlike u običajima. Kako u mnogim evropskim krajevima nema palmi, vernici u crkvu nose grančice vrbe, šimšira, masline ili tise, koje imaju simbolično značenje.

U narodu su Cveti povezani sa prolećem, zelenilom i novim životom. Veruje se da biljke ubrane u ovom periodu imaju posebnu snagu, pa se koriste kao zaštita, ali i kao simbol zdravlja i napretka. Kuće se kite grančicama, dok se cveće poklanja bližnjima ili drži u dvorištu.

Pročitaj još:

• Raspored bogosluženja u crkvi Svete Petke za Vaskršnje praznike

• Vaskršnji raspored bogosluženja u crkvi Svetog Nikole u Požarevcu

Običaji počinju još od Vrbice, kada se cveće potapa u vodu. Na sam praznik ukućani se tom vodom umivaju kako bi bili zdravi i rumeni, što se posebno odnosi na decu i devojke.

Nekada je bio običaj da mladi ceo dan provode okićeni cvećem, a i danas je prisutno darivanje cveća kao znak pažnje. Pojedine biljke imaju i posebnu simboliku – dren označava snagu i izdržljivost, vrba napredak i rast, a ljubičica nežnost i privlačnost.

Među pravoslavnim vernicima, Cveti se smatraju jednim od najradosnijih praznika, koji spaja versko značenje i bogatu narodnu tradiciju.